Castello del Valentino

Majestatyczny zamek urzekający pięknymi wnętrzami, bogatą historią i niezwykle ciekawymi zbiorami zwiedzać można tylko 2 razy w miesiącu – dowiedzcie się kiedy i dlaczego.

W 1997 roku Castello del Valentino wpisany został na listę światowego dziedzictwa UNESCO i nic w tym dziwnego ponieważ w swoich wnętrzach skrywa prawdziwe bogactwo naukowe i kulturowe.

Historia i teraźniejszość

Zamek kupiony został przez księcia Emmanuela Filiberta w 1564 roku, po tym jak przybył on do Piemontu i przeniósł stolicę Sabaudii do Turynu. Swoją nazwę zawdzięcza dolinie zwanej „Baelera del Velentino”, w której jest położony. Rezydencja ma dostęp do rzeki Pad, która sprawia, że jej lokalizacja jest wyjątkowo piękna.

Rezydencja obecny kształt zawdzięcza księżniczce Christine Marie z Francji, żonie Wiktora Amadeusza I , która mieszkała tu od 1630 roku. Na jej polecenie, w latach 1633 – 1660 architekt Carlo di Castellamonte z pomocą swojego syna Amadeo odremontował budynek na model francuski – podwoił on istniejącą konstrukcję architektoniczną, nadając jej kształt podkowy z czterema wysokimi, prostokątnymi wieżami, po jednej w każdym kącie. Pośrodku znajduje się szeroki wewnętrzny dziedziniec z marmurową nawierzchnią.

Drobne modyfikacje wprowadzono także na początku XIX wieku, kiedy zamek został wybrany na siedzibę Scuola di applicazione per gli ingegneri – Królewskiej Szkoły Aplikacji dla Inżynierów. Obecnie jest głównym budynkiem uniwersyteckiego Wydziału Architektury.

Archiwa i biblioteka

Ponadto, w zamku Valentino znajdują się bogato wyposażone archiwa oraz biblioteka, które wspólnie pełnią trzy niezwykle istotne funkcje: ochronę ważnych i wartościowych dokumentów oraz dziedzictwa kulturowego, udostępnianie materiałów badawczych w celach edukacyjnych, a także organizowanie wystaw i wydarzeń popularyzujących naukę i kulturę.

Wnętrza Castello del Valentino

Sala Kolumnowa – Sala delle Colonne

Na parterze Zamku Valentino znajduje się elegancka Sala Kolumnowa – Sala delle Colonne, która służyła jako sala reprezentacyjna w XVI-wiecznym pałacu. Tutaj także znajdują się pięknie malowane pokoje, w których najprawdopodobniej toczyło się życie prywatne władców Sabaudii i ich rodzin.

Ściany Sali Kolumnowej zdobią płaskorzeźby autorstwa Giovanniego Luca Corbellino, w których ulokowano popiersia ośmiu cesarzy rzymskich. Kolumny, powstałe z marmuru breccia, są w stylu doryckim.

Sala Honorowa – Salone d’Onore

Kolejne, pierwsze piętro rezydencji było reprezentacyjną częścią dworu. W samym jego centrum znajduje się Salone d’Onore – Sala Honorowa ozdobiona pięknymi freskami i stiukowymi dekoracjami. Salon został zaprojektowany przez Isidoro Bianchiego i jego synów Pompeo i Francesco na początku lat czterdziestych XVI wieku. Z jego okien roztacza się imponujący widok na rzekę Pad i położone w oddali wzgórza.

Zielony Pokój

Ciekawym pomieszczeniem jest również Zielony Pokój, który zyskał swoją nazwę ze względu na dominujący kolor gobelinów wiszących na ścianach (zielone tło ze złotymi kwiatami). Na uwagę zasługuje także jego pokryty freskami sufit, który wraz z sufitami innych pokoi tworzy jeden wielki obraz. W pokoju jasnozielone barwy fresków symbolizują nadejście wiosny, a ciemniejsza zieleń przedstawia śmierć i życie po śmierci. Wydaje się, że fresk w centrum sufitu ma podwójne przesłanie, ponieważ reprezentuje zarówno triumf natury, jak i mroczniejsze wydarzenia.

Pokój Różany

Dalej znajduje się Pokój Różany, którego sufit zdominowały postaci przedstawiające reprezentujące Wenus i Mars, kolejne części wielkiego sufitowego obrazu znaleźć można w: Pokoju Planety, Pokoju Valentino, Pokoju Fleur-de-lis, Pokoju Wojennym, Sali Łowów oraz w Sali Herkulesa.

Poddasze, podtrzymujące okazały dach budynku składa się z modrzewiowo-sosnowej drewnianej szkieletowej konstrukcji.

Parco del Valentino

Castello del Valentino położony jest w samym centrum Parco del Valentino, który jest jednym z najbardziej znanych parków stolicy Piemontu i jednym z jego niepodważalnych symboli. Geneza nazwy parku nie jest do końca jasna, istnieje wiele koncepcji, z których jedna mówi, że jest ona pochodzenia rzymskiego, inna z kolei twierdzi, że ma związek ze świętym Walentym. Park ma dostęp do najdłuższej i największych rzeki Włoch – rzeki Pad.

Początki powstawania parku miały miejsce w XVI wieku, natomiast w dziewiętnastym stuleciu przebudowany został według projektu krajobrazu romantycznego. W 1884 roku stworzono na jego terenie tzw. średniowieczną wieś z całą gamą charakterów i stylów architektonicznych Piemontu oraz Doliny Aosty.

W paku regularnie organizowane są wystawy kwiatów, który także poza tymi wydarzeniami urzeka rabatami, skalniakami, strumieniami i kaskadami. Parco del Valentino ma powierzchnię 421.000 m².

Informacje dla zwiedzających

Zamek del Valentino otwarty jest dla zwiedzających w pierwszą i trzecią sobotę każdego miesiąca. Zwiedzanie specjalnej kulturowej trasy możliwe jest od godziny 10 rano do 1 w nocy i trwa co najmniej godzinę. Konieczna jest jednak wcześniejsza rezerwacja miejsca – na co najmniej 8 dni przed planowaną datą wizyty.  Zwiedzanie zamku jest bezpłatne, wymagana jest jedynie opłata rezerwacyjna w wysokości 3,50 euro.

W zamku warto pojawić się 15 minut przed planowanym startem wycieczki i posiadać przy sobie ważny dokument tożsamości.

W celach turystycznych do rezydencji wchodzi się przed główne wejście przy ulicy Viale Pier Andrea Mattioli 39.

Należy także wziąć pod uwagę to, że Zamek jest zamknięty podczas świąt państwowych i lokalnych, nawet jeśli wypadają one wyżej wymienione dni.

Więcej informacji znajdziecie na stronie internetowej: http://castellodelvalentino.polito.it/?lang=en

Jak dojechać do Castello del Valentino z centrum miasta?

Do Castello del Valentino z centrum Turynu można dojechać środkami transportu publicznego:

autobusami linii 9 i 16, jadącymi w kierunku Corso Massimo d’Azeglio, wysiadając na przystanku Valentino oraz autobusami linii 67 i 18, jadącymi w kiernuku Via Madama Cristina, wysiadając na przystanku Marconi.

rowerem: do Zamku prowadzi wiele ścieżek rowerowych, a przy budynku znajduje się parking dla rowerów. Co ciekawe w Parco del Valentino także wytyczone są ścieżki rowerowe – częściowo są to drogi asfaltowe, częściowo piaszczyste ścieżki.

Turyn gdzie spać?